ಶಾಂತಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ನೆರಳು ಇನ್ನೂ ಸುಳಿಯುತ್ತಿರುವುದೇಕೆ?
ಭಾರತದ ಗಡಿ ರಾಜ್ಯವಾದ ಪಂಜಾಬ್ ಸದಾ ದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 1980 ಮತ್ತು 90ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ (ಖಲಿಸ್ತಾನ್) ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಪಂಜಾಬ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಶಾಂತಿಯ ಹಾದಿಗೆ ಮರಳಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ಒಳಹರಿವು ಅಥವಾ ಅದರ ನೆರಳು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಭದ್ರತಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ತಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಮೂಡಿಸಿದೆ.
ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ಭಾವನೆಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿಸಿಹೋಗದಿರಲು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಯುವಕರು ಇಂದಿಗೂ ಇಂತಹ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಆಲೋಚನೆಗಳತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಹಿಂದಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
1. ಆರ್ಥಿಕ ನಿರಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ವಲಯದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ‘ಅನ್ನದ ಬಟ್ಟಲು’ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಂಜಾಬ್, ಇಂದು ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ.
- ಕೃಷಿಯ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತ: ಭೂಗತ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಕುಸಿತ, ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ನಾಶ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ವೆಚ್ಚಗಳ ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದಾಗಿ ಕೃಷಿ ಈಗ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ.
- ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆ: ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕೀಕರಣದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಹತಾಶೆಯು ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ, ಇದನ್ನು ತೀವ್ರಗಾಮಿಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
2. ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಜಾಲ (Drug Menace)
ಪಂಜಾಬ್ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಿಡುಗು ಎಂದರೆ ಡ್ರಗ್ಸ್ ಮಾಫಿಯಾ. ಗಡಿಯ ಆಚೆಯಿಂದ (ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ) ಡ್ರೋನ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಸರಬರಾಜಾಗುವ ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಕರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬಲಿಪಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳ ವ್ಯಸನದಿಂದ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಯುವಸಮೂಹವನ್ನು ದೇಶವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಗೆ ದಾಳವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.
3. ವಿದೇಶಿ ಡಯಾಸ್ಪೊರಾ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಧನಸಹಾಯ
ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದದ ನೆರಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರಲು ಭಾರತದಲ್ಲಿರುವವರಿಗಿಂತ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಸಿಖ್ ಮೂಲದ ಸಕ್ರಿಯ ಗುಂಪುಗಳೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ. ಕೆನಡಾ, ಬ್ರಿಟನ್, ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಕೆಲವು ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಪರ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ಪಂಜಾಬ್ನ ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷ ಬಿತ್ತುತ್ತಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಹಣಕಾಸಿನ ನೆರವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಿವೆ.
4. ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜಕಾರಣ
1984ರ ಆಪರೇಷನ್ ಬ್ಲೂ ಸ್ಟಾರ್ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ನಡೆದ ಸಿಖ್ ವಿರೋಧಿ ದಂಗೆಗಳ ಕಹಿ ನೆನಪುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಸಮಾಜದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಸಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸ್ಥಳೀಯ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಹಳೆಯ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕೆದಕುತ್ತಾ, ಭಾವುಕತೆಯನ್ನು ಮತಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇದು ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಿದೆ.
ಮುಖ್ಯ ತೀರ್ಮಾನ: ಪಂಜಾಬ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದ ಎನ್ನುವುದು ಬಹುಪಾಲು ಜನರ ನಿಲುವಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಜನತೆ ಭಾರತದ ಒಕ್ಕೂಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಜೀವನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಆರ್ಥಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು, ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಡ್ರಗ್ಸ್ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ, ಹೊರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಂಚು ರೂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಈ ಅಸಮಾಧಾನದ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಬೃಹತ್ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಅಪಾಯ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.